متن زیر بخش هایی از سخنرانی " حضرت آیت الله مصباح یزدی " درتاریخ 23/9/76با عنوان  " اینترنت:گسترش امکانات و مسؤولیتها " است که خواندن آن را به همه دوستان توصیه می کنم .

 " معمولاً در برخورد با این پدیده هاى نو که امکانات جدیدى را به خصوص در زمینه ارتباطات و اطلاع رسانى در اختیار مى گذارد، دو نوع برخورد افراطى و تفریطى وجود دارد: کسانى چنان دل باخته و خودباخته مى شوند که گویى این اوج کمال انسانى است و کسانى که از این وسایل و فن آورى ها بهره مندند، کامل ترین انسان هایند و باید در حد پرستش به آنها احترام گذاشت و به هر بها، خضوع و خشوعى که شده، باید از آنها استفاده و در مقابلشان کرنش کرد.

دسته دیگرى هم در جهت تفریط، به بهانه هاى مختلف، از جمله این که از این وسایل استفاده هاى غلط و سوء استفاده مى شود، آنها را تحریم مى کنند و مى گویند چون کفار اینها را اختراع کرده اند یا چون از اینها استفاده هاى نامطلوبى در جهان مى شود، پس ما باید از آنها بپرهیزیم; اما هر دوى این سخن ها نادرست است. نعمت خدا که به دست ما مى رسد، چه آن را کفار به دست ما بدهند و چه مؤمنان، وسیله اى براى آزمایش من و شما است. باید نعمت را قدردانى و از آن در راه درست استفاده کرد; وسیله اش هر که باشد و هر چه باشد. از آن طرف هم اگر فکر کنیم که این اوج کمال انسانى است و کسانى که چنین وسایلى را در اختیار دارند، کامل ترین انسان ها در انسانیت هستند نیز اشتباه است. نعمت هاى دنیا هر چه باشد; از اموال و فرزند و نعمت هاى مادّى گرفته تا هوش و استعداد و نعمت هاى غیر مادّى، همه وسیله آزمایش است; همه شمشیر دو دم است; هم مى شود از آن استفاده درست کرد هم استفاده نادرست

پس نکته اوّل مورد توجه، برخورد ما با وسایلى است که جدیداً کشف شده; به خصوص وسایل ارتباطى که امروز باب عظیمى از دنیاى جدیدى را به روى بشر گشوده و نزدیک است زندگى بشر را به کلّى متحوّل کند. باید به این وسایل با چشم وسیله آزمایش نگاه کرد: وَنَبْلوکُمْ بِالشَّرِّ وَالخَیْرِ فِتْنَةً  [ انبیا، 35.].

یکى از این مسایل که امروز براى ما مطرح است، همین وسایل اطلاع رسانى جدیدى است که یک شاخه اش اینترنت است و متأسفانه بسیارى از ما هنوز اطلاعات ساده اى نیز درباره این تکنولوژى نداریم; چه رسد به این که بهره درست ببریم و در راه مقاصد اسلامى از آن استفاده کنیم. این بهترین وسیله اى است که مى توانیم اسلام را با کمترین هزینه به وسیله آن به دنیا معرفى کنیم; دنیایى که تشنگان شناخت حقیقت در آن کم نیستند. ما ـ با توجه به کمبود امکانات و نیرویى که داریم ـ اگر نمى توانیم حضوراً نیازهاى دنیا را براى شناختن اسلام، تشیع و حقایق برطرف کنیم، با استفاده از این وسیله مى توانیم بسیارى از کمبودهایمان را جبران کنیم. اگر بتوانیم برنامه درستى ارائه دهیم، با نیروى انسانى کم مى توانیم بهره هاى بسیار زیادى ببریم; امّا آیا براى همین کارهاى کوچک هم که نیروى کم مى برد، آمادگى داریم؟

شاید سال ها کسانى یا در اندیشه بودند یا مى گفتند و مى نوشتند که اگر فرستنده اى مثل رادیو و تلویزیون در اختیار ما بود، چنین و چنان مى کردیم. اکنون بعد از انقلاب این امکان فراهم آمده و به ما پیشنهاد مى کنند که بیایید و کارهاى تلویزیون و رادیو را اداره کنید; امّا آیا ما توان اداره اش را داریم و خودمان را براى اجراى برنامه اى براى یک جمع آماده کرده ایم؟ اگر امکانات کامل اینترنت در اختیار شما قرار گرفت که بتوانید هر پیامى بخواهید به دنیا بدهید، چقدر آمادگى دارید که پیام هاى اسلامى را به صورت سریع و قابل فهم و پذیرش به دنیا ارائه نمایید؟

ما باید در عین حال که سعى مى کنیم از همه وسایل هر چه زودتر استفاده کنیم، در تکمیل آن نیز پیشگام شویم. مسلمان ها فقط ما نیستیم و ایران هم فقط به ما و حوزه علمیه و مدرسه ما ختم نمى شود; کسان دیگرى هم هستند که تلاش مى کنند و زحمت مى کشند و استعدادهاى خوبى دارند که کارهاى بزرگى مى توانند انجام دهند و بحمدالله پیشرفت هاى چشم گیرى هم داشته اند. ما باید با استفاده از این امکانات، وظیفه اى را که داریم، انجام دهیم و رسالت خودمان را به جهان ابلاغ کنیم و تکلیف شرعیمان را که معرفى اسلام است، به این وسیله انجام دهیم. "