حضرت على (ع) و فاطمه (س) درباره کارهاى زندگى، از رسول خدا داورى خواستند، پیغمبر خدا، با آن بصیرت و آگاهى خویش، خدمات درون خانه را بر عهده فاطمه نهاد و کارهاى بیرون خانه را بر عهده على گذاشت، پس از این تقسیم کار، حضرت فاطمه اظهار شادمانى کرد و فرمود: «خوشحالى و شادمانى مرا جز خدا کسى نمى داند از این که پدرم برخورد با مردان نامحرم و کارهاى سنگین بیرون از منزل را از عهده من برداشت» بر اساس این تقسیم کار فاطمه (س) کارهاى خانه را انجام مى داد، آرد مى کرد، خمیر مى کرد، نان مى پخت، نظافت خانه را بر عهده داشت و على کارهاى بیرون خانه را، هیزم مى آورد، آب مى آورد، مواد خوراکى تهیه مى کرد و به خانه مى آورد.
اما هنگامى که على در شهر نبود فاطمه کارهاى بیرون از خانه را نیز انجام مى داد و هنگامى هم که على در شهر بود و فرصت داشت، خانه را جارو مى کرد و گندم و جو آرد مى کرد و در کارهاى خانه، همسر عفیف و مهربانش را یارى مى کرد.
روزى رسول خدا (ص) به دیدارشان رفت و دید که على و فاطمه به کار مشغولند و آسیاب دستى را مى چرخانند و آرد تهیه مى کنند. پیامبر _ که خود فرموده بود: خدمت به خانواده نمى کند مگر صدیق یا شهید یا مردى که خیر دنیا و آخرت را براى او مى خواهد _ از مشاهده این خدمت و همکارى صمیمانه خشنود شد و خواست که خودش هم در این خدمت شرکت کند. فرمود: کدامیک خسته ترید؟ على (ع) بى درنگ گفت: یا رسول الله! فاطمه خسته تر است. پیامبر فرمود: دخترم برخیز! فاطمه به امر پدر برخاست و پیغمبر به جاى او نشست و به آسیا ب کردن پرداخت.
سید على اکبر حسینى
به نقل از کتاب:اخلاق در خانواده