براى این که عشق را احساس کنیم ، به احساس نیاز داریم. وقتى نتوانیم با اطمینان خاطر احساسات خود را بیان کنیم، تماس خود را با عشق و شور و نشاط از دست مى دهیم.
در حالى که زن ها مایلند بیشتر حرف بزنند و شوهرانشان به حرف هاى آنها گوش دهند، مردها نیاز دارند که همسرانشان در مقام تعریف و قدردانى از آنها حرف بزنند.
وقتى مرد میل به راضى کردن همسرش را از دست بدهد، احساسات محبت آمیز او خود به خود سرکوب مى شود. وقتى زنى نتواند آزادانه و با احساس امنیت خاطر احساساتش را با همسرش در میان بگذارد، او نیز احساسات و عواطف خود را سرکوب مى کند. به مرور وقتى زن و شوهر احساسات خود را همچنان سرکوب مى کنند، دیوارى به دور قلب خود مى کشند. در آغاز مى توانیم هنوز عشق و محبت را احساس کنیم زیرا دیوارهاى اطراف قلبمان کم ارتفاع هستند و راه قلب ما را به طور کامل مسدود نکرده اند. اما وقتى دیوارها بلند مى شوند و راه قلبمان را سد مى کنند ، میان ما و احساسات محبت آمیز فاصله اى مى اندازند.
براى بازگرداندن شور و شوق عشق باید آجرهاى دیوار اطراف قلبمان را یکى یکى خراب کنیم. هرگاه به کمک روش هاى جدید ارتباطى آجرى را برمى داریم، روزنه اى به روى قلبمان گشوده مى شود. ناگهان در اندیشه بقیه دیوار فرو مى رویم. به کمک برقرارى ارتباط صحیح و با قدردانى از کارهاى یکدیگر مى توانیم مهر و عشق رفته را بازیابیم.

دکتر جان گرى
برگرفته از کتاب: عشق، زندگى